الدّربنديّ ، أسرار الشّهادة ، / 299

--> - هماورد نمىدانست وپيل زفت ( 1 ) بازو را با خويش هم‌تراز نمىشمرد . رخصت كارزار يافته آهنگ گيرودار نمود ودر برابر صفوف اعدا ، اين رجز بسرود : أنا الغلام الأبطحيّ الطّالبيّ * من معشر في هاشم وغالب ( 2 ) ونحن حقّا سادة الذّوائب * هذا حسين أطيب الأطائب ( 3 ) من عترة البرّ التّقيّ العاقب ( 4 ) وجنگ درانداخت وپانزده سوار نامدار را عرضهء هلاك ودمار ساخت . ابن شهرآشوب گويد : به روايتي دو تن را بكشت وبه دست بشر بن حوطة الهمداني شهيد شد . أبو الفرج گويد : مادر جعفر أم نفر بود وأو دختر عامر العامري است . از حميد بن مسلم وأبى جعفر الباقر مروى است كه : أو را عروة بن عبد اللّه خثعمى مقتول ساخت . ( 1 ) . زفت : درشت ، فربه . ( 2 ) . ابطحى : مردى كه أهل مكة باشد . غالب : نام يكى از أجداد پيغمبر صلّى اللّه عليه واله . ( 3 ) . ذوائب ، جمع ذوابه : بزرگ ورئيس جمعيت . ( 4 ) . عاقب : يكى از اسماى پيغمبر أكرم صلّى اللّه عليه واله ، زيرا آن حضرت ، آخرين أنبيا است . سپهر ، ناسخ التواريخ سيد الشهدا عليه السّلام ، 2 / 318 - 319